آقاي عباسعلي حشمتي از شهروندان خوش ذوق نيشابوري اقدام به چاپ كتابي در مورد آداب و رسوم بيشابور به صورت منظوم نموده است . تمامي اشعار اين كتاب سروده اين همشهري گرانقدر است. جالب است بدانيد اين كتاب حاوي تصاويري است كه دو تصوير از آن مربوط به روستاي سليماني است.

 

توضيحات تكميلي از زبان سراينده:حشمتي در خصوص گرايش خويش به شعر و به‌ويژه شعر محلي نيشابور نيز خاطر نشان كرد:« در سال 1357 با "حيدر يغما" شاعر خشتمال نيشابوري آشنا شدم و تحت تأثير اشعار او قرار گرفتم و از سال 1386 به خاطر علاقه وافر به شعر محلي و براي خدمت به فرهنگ عامه كه شعر محلي و گويش نيشابوري كمتر مورد توجه بود پس از تحقيق زياد درباره آداب و رسوم و گويشهاي نيشابور و مطالعه آثار عمادخراساني، هاشم هاشمي مقدم و نوشين گنجي و تشويق زنده ياد استاد فريدون گرايلي دوبيتي نيشابوري سرودم كه محصول آن چاپ كتاب (ديل و ديلبر) به گويش نيشابوري در اسفندماه سال 1386 بوده است

می دانید که مردم خراسان در طول تاریخ همیشه برای باران چشم به آسمان دوخته بوده اند و هستند

دعاها و مراسم جالبی در بین آنان برای بارش باران وجود داشته که به یکی از آنان می پردازیم:

 

اين رسم بدين صورت بوده كه يك يا چند حشره خرخاكي را گرفته و پشت آن ها را روغن مي ماليدند و سپس آنها را در آفتاب رها مي كردند . مردم معتقد بودند كه آفتاب پشت خرخاكي ها را مي سوزاند و خرخاكي آرزو مي كند كه باران ببارد تا اين روغن از پشتش پاك شود . پس خداوند  به اين حشره زبان بسته رحم كرده و آرزوي آنان را برآورده مي كرد.